سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
237
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
مقاله شارح ( ره ) و مختار ايشان شرح فارسى : مرحوم شارح مىفرماين : خبرى كه سابقا نقل شد يعنى روايت موسى بن بكر از نظر سند ضعيف بوده فلذا نمىتوان به آن اعتماد نمود و از اين گذشت ممكن است بگوئيم آوردن طلاق بدنبال خلع محمول بر افضليّت مىباشد و بدين ترتيب تنافى بين اين دو روايت نفى و برداشته مىشود . سؤال روايت موسى بن بكر با مذهب عامّه مخالف است چه آنكه به عقيده ايشان لازم نيست به دنبال طلاق خلع صيغه طلاق جارى گردد از اينرو ممكن است بگوئيم اين حديث از احتمال تقيّه به دور مىباشد بخلاف صحيحه محمد بن اسماعيل بن بزيع كه به ملاحظه موافقتش با عامه احتمال تقيّه در آن قوى است لذا در مقام تعارض بايد خبر موسى بن بكر را مقدّم داشت چه آنكه از معصوم عليه السّلام وارد شده كه : اذا جائك الخبران المتعارضان خذ بما خالف العامّة فانّ الرّشد فى خلافهم . يعنى : وقتى دو خبر متعارض به شما رسيد به آنچه با عامّه مخالف است اخذ نما زيرا رشد و هدايت در مخالفت با ايشان مىباشد . از اينرو در مورد بحث تكليف آنست كه به خبر موسى بن بكر بايد عمل نمود . جواب اوّلا : معلوم نيست كه مذهب همه اهل سنّت يا مذهب مشهور از ايشان مخالف با خبر موسى بن بكر بوده تا به اين لحاظ مرجّحى در آن موجود